Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Tajemniczy ogród - Problematyka utworu


Tytuł  „Tajemniczy ogród” można rozumieć nie tylko w sensie dosłownym, jako dawno opuszczone miejsce, w którym przed laty wydarzyło się nieszczęście i do którego trudno dotrzeć, ale także - w wymiarze symbolicznym  - jako obraz postaw głównych bohaterów. Może być on ucieczką od cierpienia, lekarstwem na rany duchowe, ból i samotność, może wiązać się z przykrymi wspomnieniami, ale także przynosić radość i ukojenie. Może być on symbolem ludzkiej duszy, którą należy oczyścić z niepotrzebnego balastu złych wspomnień, przyzwyczajeń i nawyków.
    
Głównym problemem utworu jest szeroko rozumiana samotność, z którą borykają się bohaterowie. Każdy na swój sposób stara się jej zaradzić, choć nie zawsze są to dobre rozwiązania. Uciekanie z domu rodzinnego poprzez liczne wyjazdy (Archibald Craven), ciągłe rozmyślanie o śmierci i chorobie (Colin), czy bardziej pozytywne oddawanie się pracom ogrodowym (Mary), są tym, co odciąga uwagę bohaterów od faktycznego problemu. Spragnieni tak naprawdę kontaktu z drugim człowiekiem, w końcu orientują się, czego tak naprawdę brakowało im do szczęścia i pogody ducha. Także styczność z naturą zapewnia im odnalezienie wewnętrznej siły, która sprawia, że chcą, jak stwierdził Colin, „Żyć już zawsze!”.
    
Kolejnym aspektem jest też kwestia miłości rodzicielskiej. Mary nigdy nie było dane jej doznać, przez co stała się dzieckiem nieznośnym i nie wiedzącym, jak powinna zachowywać się w danej sytuacji. Znamienna jest scena, w której dziewczynka po raz pierwszy wypowiada słowo „dziękuję”, gdzie nie za bardzo wie, jak postępować, ponieważ nikt jej tego nie nauczył. W miarę upływu czasu nabywa ogłady i staje się życzliwa dla napotykanych na swej drodze ludzi, a ponadto widząc, że Colin tak samo jak ona kiedyś, nie wie, jak należy się zachować i co nakazują